فقط زیر باران می‌توانست شعر بنویسد. باور داشت که شعرهایش سرآمد تمام سروده‌های شاعران معاصرش است. هر بار که می‌خواست ادعایش را ثابت کند، باران شعرش را پاک می‌کرد. دستِ‌آخر هم به شعرشویی متهم شد و بقیه‌ی عمرش را در زندان گذراند.