بایگانی نوشتهها
در جنگ
در جنگ، انگار لحظهها کش میآیند. آنقدر دراز میشوند که نه سرشان را میبینی نه تهشان را. تو میمانی و ثانیههایی که سایهی شومشان رفتهرفته بزرگتر میشود
25 فروردین 1405
داستانک شمارهی ۳۸ | چهلم
امروز چهلم بود. چهل روز بی او. حتا یک ساعت هم بدون او نمیگذشت. کارش، رابطهاش و کل زندگیاش به او وابسته بود. چطور این مدت دوام آورده بود؟
20 فروردین 1405
ریآرام
قبرستان را نامیدهایم آرامستان. اما چه کسی گفته مردهها آرامند؟ مگر حافظ نمیگوید: «اندرون من خستهدل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست»؟...
05 اسفند 1404
وقتی هیولا بیدار میشود
فیلم «نورنبرگ» را تماشا میکنم و باور نمیکنم این حجم از سبعیت را، آن هم از کسانی که ظاهری جذاب و فریبنده و حتی شخصیتی شوخطبع و خانوادهدوست دارند. نازیهایی...
04 ارديبهشت 1405
داستانک شمارهی ۳۷ | خواببها
سر کار نمیرفت. به همسر و فرزندانش توجه نمیکرد. کتاب نمیخواند. فیلم نمیدید. به سر و وضعش نمیرسید. فقط و فقط هر روز بیشتر میخوابید...
15 دی 1404
یک قدم تا سقوط
در زندگی روزهایی هست که سرگردانی؛ گمگشته میان لحظههایی که نمیدانی باهاشان چه کنی. دور خودت میچرخی و هر ثانیه حالت بدتر میشود. حتا حوصلهی خودت را نداری...
11 دی 1404
واژهقصه
نخست کلمه بود؛ سرد، زمخت و باصلابت. منظورش را میرساند و میرفت. خنثی بود و بیعاطفه. نه مهر میورزید، نه نفرت. تا اینکه...
29 آذر 1404
نگاهی به رمان قاضی و جلادش | آیا جنایتکاران سرانجام به سزای اعمالشان میرسند؟
بازرس «برلاخ» که مردی بیمار و پیر است و تنها یک سال فرصت برای زندگی دارد، با قتل یکی از مأموران جوان و کارکشتهی خود به نام «اشمید» روبهرو میشود. از همینجا، تحقیقاتی آغاز میشود که رخدادهای عجیبی را رقم میزند...
25 آذر 1404
روزنوشتهای من
