داستانک‌

حسن عاشق صندوق و صندوقچه بود. بچه که بود، سراغ صندوقچه‌ی مادربزرگش می‌رفت و به قول خودش، گنج پیدا می‌کرد. وقتی هم بزرگ شد، این علاقه را از دست نداد. هر جا صندوقچه‌ای می‌دید، می‌خرید. خانه‌اش پر شده بود از صندوق‌های کوچک و بزرگ. کنار آن‌ها غذا می‌خورد و در حالی می‌خوابید که صندوق‌ها دورتادورش را احاطه کرده بودند. حسن باور داشت که صندوق‌ها جان دارند و حرف‌هایش را می‌فهمند.یک روز، در اینستاگرام تصویر صندوقی بزرگ و زیبا را دید؛ بزرگ‌تر از هر صندوقی که تا به حال دیده بود. بی‌درنگ آن را خرید. چند روز بعد صندوق در خانه‌اش بود. جادار و باشکوه، آن‌قدر که چند آدم به‌راحتی در آن جا می‌شدند.حسن درِ صندوق را باز کرد تا نگاهی به داخلش بیندازد. ناگهان پایش سر خورد و داخل صندوق افتاد. در، پشت سرش قفل شد.شروع کرد به التماس: «ای صندوقِ زیبا، درت رو باز کن. اینجا دووم نمیارم... اینجا نه آب هست، نه غذا.»اما حسن نمی‌دانست که صندوق‌ها هم گرسنه می‌شوند.

داستان مینی‌مال یا داستانک معمولاً کوتاه‌ترین حالت روایت داستان، و غالباً در پی یک کشف ضربه‌زننده است؛ این کشف خواننده را با ایجاد شوک یا تمسخری غافلگیر می‌کند. به این نوع داستان‌ها، داستان ناگهانی، داستان لحظه، داستان برق‌آسا، داستان آتشین، داستان کارت‌پستالی، داستان کوتاه کوتاه و داستان طرح‌وار  هم گفته می‌شود.