وبلاگ
در جنگ
در جنگ، انگار لحظهها کش میآیند. آنقدر دراز میشوند که نه سرشان را میبینی نه تهشان را. تو میمانی و ثانیههایی که سایهی شومشان رفتهرفته بزرگتر میشود
25 فروردین 1405
داستانک شمارهی ۳۸ | چهلم
امروز چهلم بود. چهل روز بی او. حتا یک ساعت هم بدون او نمیگذشت. کارش، رابطهاش و کل زندگیاش به او وابسته بود. چطور این مدت دوام آورده بود؟
20 فروردین 1405
ریآرام
قبرستان را نامیدهایم آرامستان. اما چه کسی گفته مردهها آرامند؟ مگر حافظ نمیگوید: «اندرون من خستهدل ندانم کیست که من خموشم و او در فغان و در غوغاست»؟...
05 اسفند 1404
داستانک شمارهی ۳۷ | خواببها
سر کار نمیرفت. به همسر و فرزندانش توجه نمیکرد. کتاب نمیخواند. فیلم نمیدید. به سر و وضعش نمیرسید. فقط و فقط هر روز بیشتر میخوابید...
15 دی 1404
یک قدم تا سقوط
در زندگی روزهایی هست که سرگردانی؛ گمگشته میان لحظههایی که نمیدانی باهاشان چه کنی. دور خودت میچرخی و هر ثانیه حالت بدتر میشود. حتا حوصلهی خودت را نداری...
11 دی 1404
واژهقصه
نخست کلمه بود؛ سرد، زمخت و باصلابت. منظورش را میرساند و میرفت. خنثی بود و بیعاطفه. نه مهر میورزید، نه نفرت. تا اینکه...
29 آذر 1404
نگاهی به رمان قول؛ آمیزهای از جنایت و فلسفه
قرار است کارآگاه «ماتئی»، نیروی توانمند پلیس، برای انجام مأموریتی به اردن برود. در آخرین روز کار در دفترش، گزارش قتل دختری کوچک به دستش میرسد که در جنگلی نزدیک دهکدهای اطراف زوریخ تکهتکه شده است....
28 آذر 1404
نگاهی به رمان سوءظن؛ وقتی که شر لباس خیر میمیپوشد
کارآگاه «برلاخ» در بستر بیماری و مرگ افتاده است. با دیدن عکسی در یک مجله، سوءظنی در او شکل میگیرد. مرد درون تصویر یکی از پزشکان جنایتکار نازیهاست. شباهت قابلتوجهی میان او و پزشکی که اکنون مسئول کلینیکی پیشرفته و لوکس است، دیده میشود...
26 آذر 1404
نگاهی به رمان قاضی و جلادش | آیا جنایتکاران سرانجام به سزای اعمالشان میرسند؟
بازرس «برلاخ» که مردی بیمار و پیر است و تنها یک سال فرصت برای زندگی دارد، با قتل یکی از مأموران جوان و کارکشتهی خود به نام «اشمید» روبهرو میشود. از همینجا، تحقیقاتی آغاز میشود که رخدادهای عجیبی را رقم میزند...
25 آذر 1404
روزنوشتهای من
